Autorka
Moje publikacje
Współpraca
29 wtorek kwi 2014
Posted by krytykat in Kultura , Teatr
≈ Dodaj komentarz
Tagi
adam serowaniec , aleksandra domańska , krystyna janda , krytykat , kultura , miłość blondynki , och-teatr , teatr
Któż nie chciałby się zakochać? Tak szalenie, szczęśliwie, bez względu na wszystko i wszystkich. Dziewczyny ze Zruczy szukają miłości, głupio, naiwnie… ale z wielką wiarą.
Cóż poradzić, gdy w mieście niedostatek mężczyzn? A pięknych kobiet tak wiele i każda z nich chciałaby znaleźć swoje szczęście, poczuć się bezpiecznie obok kogoś, kto będzie ją kochał, szanował i wielbił. Andula (Aleksandra Domańska) na jednej z zabaw poznaje urokliwego muzyka(Adam Serowaniec). To spotkanie daje jej nadzieje na miłość, jednak po wspólnie spędzonej nocy mężczyzna znika. Andula postanawia odnaleźć go, zostawia pracę w fabryce i wyjeżdża do Pragi. Tak naprawdę, Andula nie szuka urzekającego muzyka. Szuka ideału, który stworzyła w swojej wyobraźni. Mężczyzny, z którym będzie mogła założyć rodzinę, mieć dzieci, przy którym będzie się czuła bezpieczna. Nawinie, bezsensownie… ale z serca.
Na teatralne deski kultowy film Milosa Formana postanowiła przenieść Krystyna Janda. Działanie to ryzykowne i odważne. Z pewnością adaptacja Jandy jest lekka, delikatna i niemalże bajkowa, a akcenty rzucone są na moralny i emocjonalny wydźwięk relacji między bohaterami. Całość jest szalenie widowiskowa i przyjemna dla oka, dzięki jasnej i bardzo zmysłowej scenografii autorstwa Moniki Nyckowskiej. Dodając do tego precyzyjną reżyserię światła Katarzyny Łuszczyk i teksty Jacka Cygana wyśpiewywane przez genialną Matyldę Damięcką – otrzymujemy ciekawą i efektowną całość. Niestety, czegoś zabrakło. Spektakl wydaje się być przebiegany, do tego przekrzyczany i piszczący. Sceny są długie i niekiedy nużące. Dzięki Bogu, w rękach, ciałach i ustach młodych aktorów to wszystko trzyma poziom. Aleksandra Domańska w roli tytułowej Anduli kradnie całą uwagę. Nie robiąc tak naprawdę wiele, urzeka swoją delikatnością, wrażliwością, uroczym wstydem i naiwnością. Każda cząstka jej ciała zdaje się krzyczeć „chcę kochać, ale tak bardzo się boję”. Partnerujący jej Adam Serowaniec kolejny raz udowadnia jak dobrym technicznie jest artystą. Plastyczność jego ciała i warsztat są naprawdę imponujące. Serowaniec nie tylko stworzył niesamowicie energiczną postać, ale także fantastycznie zagrał na jej emocjach. „Miłość blondynki” to dobry spektakl, urzeka prostotą, lekkością i.. naiwnością. Brakuje mu jednak energii, niekiedy traci rytm i nuży.
Znaleźć miłość prawdziwą, pełną, piękną nie jest łatwo. Ważne, by to poszukiwanie nie przysłoniło całego życia. Może się wtedy okazać, że pochłonięci gonitwą za ideałem, straciliśmy coś naprawdę ważnego…
Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:
Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. ( Log Out / Zmień )
Komentujesz korzystając z konta Twitter. ( Log Out / Zmień )
Komentujesz korzystając z konta Facebook. ( Log Out / Zmień )
Komentujesz korzystając z konta Google+. ( Log Out / Zmień )
Connecting to %s
Powiadamiaj mnie o nowych komentarzach poprzez e-mail.
Otrzymywanie zawiadomień o nowych pozycjach pocztą elektroniczną.
Emocje & Lifestyle
krytyTALK
Książka
Kultura
Teatr
Miłosny wielokąt – recenzja spektaklu „Intryga” w Teatrze Kamienica
To kill or not to kill? – recenzja spektaklu „Truciciel” w Och-Teatrze
Emocjonalny trójkąt – recenzja spektaklu „Artysta” w Teatrze Młyn
250 lat Teatru Publicznego w Polsce – to musisz wiedzieć.
Traktat o wolności – recenzja „Operetki” w reżyserii Jerzego Lacha w Warszawskiej Operze Kameralnej
Spotkanie z prawdą – recenzja spektaklu „Miłość” w Teatrze Mazowieckim
Chaos, efekt kuli śnieżnej i profesjonalne amatorstwo – recenzja spektaklu „Prapremiera Dreszczowca” w Och-Teatrze
„Sometimes you win, sometimes you learn” – o doświadczaniu, doświadczeniach i pokorze.
Pozwól sobie na odrobinę magii – recenzja spektaklu „Duch Pikadora. Powrót legendy” w Och-Cafe
Za szkłem – recenzja spektaklu „Lekcja” w Teatrze Mazowieckim
Lipiec 2015
Czerwiec 2015
Maj 2015
Kwiecień 2015
Marzec 2015
Luty 2015
Styczeń 2015
Grudzień 2014
Listopad 2014
Październik 2014
Wrzesień 2014
Sierpień 2014
Lipiec 2014
Czerwiec 2014
Maj 2014
Kwiecień 2014
Marzec 2014
Luty 2014
Styczeń 2014
Grudzień 2013
Listopad 2013
Październik 2013
Wrzesień 2013
Sierpień 2013
Lipiec 2013
Czerwiec 2013
Maj 2013
Kwiecień 2013
Kopiowanie, rozpowszechnianie tekstów, zdjęć, grafik oraz kopiowanie, rozpowszechnianie i publiczne odtwarzanie plików audio-wideo opublikowanych na stronie http://krytykat.wordpress.com jest dozwolone jedynie pod warunkiem uzyskania wcześniejszej zgody właściciela serwisu.
Strona Krytykat używa cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Blog na WordPress.com . The Chateau Theme .
Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.