Teatr jest zdecydowanie moją największą pasją. Jako krytyk teatralny pracuję już 10 miesięcy (przenoszona kulturalna ciąża!), a co niezwykłe, zaczęłam ten piękny okres (w moim zawodowym i towarzyskim życiu) w dniu swoich urodzin. Wszystkie teksty, które do tej pory miałam przyjemność napisać możecie znaleźć w zakładce Moje publikacje. Niemniej, co miesiąc będę starała się polecać Wam spektakle, które moim zdaniem lub zdaniem krytyki teatralnej warto zobaczyć. We wrześniu teatry budzą się do życia. Przynajmniej te, które w czasie wakacyjnym miały przerwę. Na co warto się wybrać?

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera

Klara

reż. Aleksandra Popławska

kcc_2013_3525a

źródło: Teatr Powszechny

Obraz oparty na powieści Izy Kuny. Słodko-gorzki spektakl o życiu, miłości i lękach. Singielka w wielkim mieście zmaga się z trudami rzeczywistości, próbuje odnaleźć sens życia i spokój.W obsadzie między innymi: Żółkowska, Olszówka i Krukówna.

Kiedy? 1,21,22,24.09

Teatr Polonia

32 Omdlenia

reż. Andrzej Domalik

3530f4d3ceb43ff676e4370653e81574

źródło: plejada.onet.pl

Trzy jednoaktówki Czechowa w dwie godziny. Klasa. Bilety trudno zdobyć, trzeba rezerwować z dużym wyprzedzeniem. Na scenie moi mistrzowie – Janda, Stuhr i Gogolewski(!!) grający od niedawna na zmianę z Jerzym Łapińskim. Klasyka nie musi być nudna – Teatr Polonia udowadnia to po raz kolejny.

Kiedy? 9,10,11,25,26.09

Co napisałam? 

„“32 omdlenia” to spektakl podzielony na trzy części. W każdej z jednoaktówek aktorzy wcielają się w zupełnie różne charaktery. Mocne, przerysowane postaci, cięte riposty i nietuzinkowy komizm sytuacyjny to esencja tego spektaklu. Okazuje się przy tym, że życie rosyjskiego ziemiaństwa w XIX wieku do złudzenia może przypominać nasze realia tu i teraz.”  

Całość do przeczytania tutaj.

Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana

Listy na wyczerpanym papierze

reż. Lena Frankiewicz

To premierowy spektakl Teatru Polskiego. Niemniej uważam, że warto go zobaczyć ze względu chociażby na samą historię romansu Osieckiej i Przybory. Wielka namiętność i dwa silne charaktery. To wszystko oprószone muzycznymi evergreenami czasów PRL-U. Zapowiada się bardzo obiecująco. Na stronie teatru czytamy:

„Dwa lata z życia Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory zapisane w listach, wierszach i piosenkach. Lena Frankiewicz stworzyła scenariusz spektaklu muzycznego inspirowanego opublikowaną w 2010 roku korespondencją dwojga nieprzeciętnych osobowości polskiej kultury lat sześćdziesiątych.

Od miłości i fascynacji do obojętności – intelektualny romans z historią PRL-u w tle. Ilustracją dla zmieniającej się temperatury uczuć, a także zmieniających się realiów polskiego życia są znakomite, powstałe w tamtym czasie, piosenki. W nowych aranżacjach usłyszymy m.in. „Nie zakocham się tej wiosny”, „Na całej połaci śnieg”, „Na całych jeziorach ty”, „O, Jeremi”, „S.O.S”, „Pa, tato, pa”, „Moja dziewuszka nie ma serduszka”, „W kawiarence Sułtan”.

Kiedy? 23,24,25,26.09

Och-Teatr

Trzeba zabić starszą panią

reż. Cezary Żak (debiut reżyserski!)

_MG_2287_1_800x533

źródło: Och-Teatr

Barbara Krafftówna wzrusza mnie samym swoim jestestwem. Ta filigranowa kobietka czaruje widownie. To zdecydowanie jej spektakl. U jej boku silni mężczyźni, między innymi Cezary Żak i Wojciech Pokora. Lekki, humorystyczny spektakl dla każdego. Polecam z całego serca.

Kiedy? 5,6,7.09

Co napisałam? „Bezsprzecznie, gwiazdą tego spektaklu jest fenomenalna Barbara Krafftówna. O jej umiejętnościach i warsztacie aktorskim nie trzeba nawet pisać, sama jej obecność na scenie jest już niesamowitym przeżyciem dla teatralnego audytorium. Równie fantastyczni: Troński, Pokora, Zawierucha, Piela i  Żurawski, dynamiką i grą słów tworzą energię, która przepełnia cały Och-teatr. Publiczność raz po raz przerywa spektakl salwami śmiechu i gromkimi oklaskami. Z pozoru prosty tekst, dzięki fantastycznej obsadzie staje się dziełem ponadczasowym.”

Całość do przeczytania tutaj.

Teatr Capitol

Następnego dnia rano

reż. Cezary Morawski

ndr_100_8

źródło: Teatr Capitol

To, co sądzę o działaniach pr’owych Teatru Capitol to jedno i nie zmienia to faktu, że w swoim repertuarze mają kilka ciekawych spektakli. We wrześniu polecam wybrać się na „Następnego dnia rano”. Świeży spektakl, łączący komedię z musicalem. Jest śmiesznie, jest ciekawie. Dobrze i mocno zbudowane kreacje to ogromny atut tego obrazu.

Kiedy? 8,24,26,27.09

Co napisałam?

„Spektakl jest dzięki swojej dynamice niezwykle atrakcyjny i porywający. Zwroty akcji, efektowne aranżacje muzyczne  i  romantyczna scenografia dopełniają całości. To lekki, przyjemny i szalenie pozytywny obraz  pokazujący rzeczywistość z odpowiednią dozą dystansu.  Bez umoralniających treści, bez oceny i etykietowania. Urzekająco i bez zbędnego przepychu. Sadowski i Todorczuk-Perchuć tworzą duet, któremu naprawdę warto się przyjrzeć. Dopełniają się w swoich emocjonalnych wizerunkach i są rzeczywiście tak prawdziwi, jakby bawili się swoimi postaciami równie dobrze, co widownia ich kreacjami.”

Całość do przeczytania tutaj.

W Warszawie naprawdę dzieje się dużo i dzieje się..ciekawie. Warto też pamiętać, że jeśli mamy akurat mocno okrojony budżet, teatry proponują wejściówki w znacznie niższych cenach niż normalne bilety. Wszystkich informacji szukajcie na stronach. Do zobaczenia w teatrze!

Advertisements