Autorka
Moje publikacje
Współpraca
25 środa cze 2014
Posted by krytykat in Kultura , Teatr
≈ Comments Off on Paradoks koegzystencji – recenzja spektaklu „Naga Praga” w Teatrze Młyn
Tagi
adam krawczuk , agata fijewska , krytykat , kultura , natalia fijewska , sławomir pacek , teatr , teatr młyn
Dwie rzeczywistości w jednej przestrzeni. Różne systemy wartości, inny charakter relacji, inne problemy i radości. Dwa światy. Nikt nie ma prawa, by je wartościować, ale czy ich istnienie nie powinno poruszać? Czy podziały są nieuniknione? Czy światy, które wydają się być zupełnie różne, mogą bazować na tych samych mechanizmach? W „Nagiej Pradze” w reżyserii Natalii Fijewskiej-Zdanowskiej zderzają się ze sobą dwie Warszawy. Jedna bogata i hipsterska, druga biedna i nieco przerażająca. Pomyśl, że jesteś jej częścią. Pomyśl, że Ty też ją tworzysz.
W spektaklu „Naga Praga” spotykamy pięknych, oryginalnych, mądrych, modnych i szalenie specyficznych hipsterów, którzy w hiper modnej knajpie deliberują o świecie. Symultanicznie na jednym z praskich osiedli toczy się codzienne życie. Wyobraź sobie, że nagle dres staje się hipsterem, a bananowa dziewczynka zmienia się w rozgoryczoną żonę, która czeka na powrót męża alkoholika. Dokładnie to dzieje się na scenie Teatru Młyn. Historie zaczynają się przeplatać, dezintegracja odrębnych systemów staje się jednocześnie integracją całości.
Oniryczny spektakl „Naga Praga” pokazuje, że dwa zupełnie odrębne światy mogą być bardzo blisko siebie, mogą się łączyć, ba, mogą nawet opierać się na podobnych schematach.
O czym myśli smutnooki hipster siedząc w knajpie? Co widzi przez swoje lanserskie okulary? Jaki obraz rzeczywistości konstruuje w swojej głowie? Jakie zdjęcia robi swoim najnowszym smartfonem? Ach, właśnie. Czy zastanawiałeś się kiedyś, co musi posiadać rasowy hipster? Zróbmy mały test, nazwijmy go… Kwestionariuszem Świadomości Hipstera. Co musisz mieć, kim musisz być, żeby być prawdziwym warszawskim hipsterem?
Spiesznie donoszę. Musisz posiadać (między innymi):
markowe trampki (chyba oczywiste jakiej marki?) – obowiązkowo „po przejściach”, z widoczną historią życia,
najnowszego Iphone’a z wykupionym abonamentem Spotify Premium,
najbardziej oryginalne, wyszukane ciuszki, których nikt inny miał nie będzie, chociaż sweter z modnym znaczkiem – najlepiej zwierzątkiem lub ostatecznie flagą, zawsze się przyda,
okulary przeciwsłoneczne – najlepiej Ray Ban’y, ostatecznie mogą być innej drogiej marki, ale obowiązkowo zaznaczonej na szkiełku czcionką widoczną z kilku metrów,
poza tym powinieneś być szalenie patetyczny, o sztuce wiedzieć wszystko, a na pytanie o modne miejsca w Warszawie – bez zastanowienia powinieneś potrafić wymienić minimum 15.
Jasne? Jasne. Co się stanie, gdy idealnie wpisująca się w schemat młoda hipsterka trafi na jedno z praskich osiedli? Czy będzie potrafiła się odnaleźć? Czy jej życie, dotąd zupełnie inne, stanie się tożsame z przeżywanymi tu i teraz emocjami? Czy zamiast bananową dziewczynką może stać się dziewczyną napompowanego dresa? Czy wybrana ścieżka jest jedyną dostępną? Czy w przestrzeni istnieje kilka równoległych światów? Czy jesteś w stanie wyobrazić sobie kilka wersji swojego własnego życia…?
„Naga Praga” nie ocenia. Ukazuje możliwy scenariusz, ale nie narzuca wniosków. Zmusza do zastanowienia. Agata Fijewska-Sękulska, Adam Krawczuk i Sławomir Pacek wcielają się w kilka postaci, nieustannie zmieniając nastrój spektaklu. W sposób niebywały, całkowicie przekonujący biegają po emocjach, żonglują tożsamościami, wchodzą i wychodzą z kreowanych światów – i to także robią doprawdy ujmująco. Rzeczywistości oparte o trzepak i okno wydają się być pełne – pełne myśli, ludzi, koncepcji, charakterów i emocji. To niewątpliwa zasługa aktorskiego trio, które potwierdza, że sceniczny przepych nie jest potrzebny, by stworzyć coś pełnego i realnego. Całości dopełnia niesamowita muzyka i wyśpiewywane przez aktorów piosenki, których forma rozbawia, a aspekt treściowy boleśnie konfrontuje z rzeczywistością.
„Naga Praga” jest pełna symboli, niedopowiedzeń i ukrytych motywacji. To miniatura musicalu, gorzki żart, zabawa formą. Niezwykła opowieść opowiedziana pięknymi dźwiękami, wyśpiewana „Naga Praga” bawi, zatrważa, zmusza do myślenia. Natalia Fijewska-Zdanowska stworzyła coś naprawdę pięknego, łączącego dwa światy nie tylko na poziomie teoretycznym, ale ujmującego tę koegzystencję wielopoziomowo. To spektakl, który wymaga od widza spojrzenia głębiej, wyjścia poza rozumowe pojmowanie.
Możliwość komentowania jest wyłączona.
Emocje & Lifestyle
krytyTALK
Książka
Kultura
Teatr
Miłosny wielokąt – recenzja spektaklu „Intryga” w Teatrze Kamienica
To kill or not to kill? – recenzja spektaklu „Truciciel” w Och-Teatrze
Emocjonalny trójkąt – recenzja spektaklu „Artysta” w Teatrze Młyn
250 lat Teatru Publicznego w Polsce – to musisz wiedzieć.
Traktat o wolności – recenzja „Operetki” w reżyserii Jerzego Lacha w Warszawskiej Operze Kameralnej
Spotkanie z prawdą – recenzja spektaklu „Miłość” w Teatrze Mazowieckim
Chaos, efekt kuli śnieżnej i profesjonalne amatorstwo – recenzja spektaklu „Prapremiera Dreszczowca” w Och-Teatrze
„Sometimes you win, sometimes you learn” – o doświadczaniu, doświadczeniach i pokorze.
Pozwól sobie na odrobinę magii – recenzja spektaklu „Duch Pikadora. Powrót legendy” w Och-Cafe
Za szkłem – recenzja spektaklu „Lekcja” w Teatrze Mazowieckim
Lipiec 2015
Czerwiec 2015
Maj 2015
Kwiecień 2015
Marzec 2015
Luty 2015
Styczeń 2015
Grudzień 2014
Listopad 2014
Październik 2014
Wrzesień 2014
Sierpień 2014
Lipiec 2014
Czerwiec 2014
Maj 2014
Kwiecień 2014
Marzec 2014
Luty 2014
Styczeń 2014
Grudzień 2013
Listopad 2013
Październik 2013
Wrzesień 2013
Sierpień 2013
Lipiec 2013
Czerwiec 2013
Maj 2013
Kwiecień 2013
Kopiowanie, rozpowszechnianie tekstów, zdjęć, grafik oraz kopiowanie, rozpowszechnianie i publiczne odtwarzanie plików audio-wideo opublikowanych na stronie http://krytykat.wordpress.com jest dozwolone jedynie pod warunkiem uzyskania wcześniejszej zgody właściciela serwisu.
Strona Krytykat używa cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com . The Chateau Theme .
Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.