Autorka
Moje publikacje
Współpraca
02 niedziela Mar 2014
Posted by krytykat in Kultura , Teatr
≈ Dodaj komentarz
Czy życie jest jeszcze w stanie nas czymś zaskoczyć? Czy zebrane doświadczenie zmieniają naszą percepcje rzeczywistości? Czy te wszystkie banalne historie miłosne mogą być reprezentatywne dla ogółu ludzkich związków? Podczas spektaklu „Sceny z życia małżeńskiego” w Teatrze Kamienica mimowolnie w głowie kiełkują pytania. I w tym wypadku wcale nie chodzi o odpowiedź, ale o refleksje. Refleksje nad tym wszystko, co nam się przydarza. W pojedynkę, w parze, w trójkącie…czy każdej innej konfiguracji.
Spektakl w reżyserii Barbary Sass to próba przedstawienia związku z perspektywy kilku znaczących wydarzeń, które istotnie zmieniają jego konstrukcje. Marianna (Justyna Sieńczyłło) i Jan (Piotr Grabowski) są idealną parą. Wykształceni, zakochani. Mają wszystko, ale czy mają siebie?
Test Bergmana nie należy do łatwych, to wnikliwa i bolesna analiza rodziny, która znalazła się na emocjonalnym polu bitwy. Sass udało się bardzo trafnie go zaadaptować, nie tracąc głębi, ale też nie przeciążając tragizmem. „Sceny z życia małżeńskiego” mogą się wydawać banalne. I owszem, to, co dzieje się na scenie jest znane, utarte, stereotypowe. To wszystko ujęte jest jednak z niebywale ciekawej perspektywy, skupiającej się na psychologiczno-emocjonalnej konstrukcji bohaterów. I chociaż każdy z nas te sytuacje zna, kiedyś przeżył, gdzieś widział, to jest to doskonały sposób na przeżycie ich w zupełnie inny sposób. Na spojrzenie na te emocje z dystansu, który pozwala dostrzec bezsilność i bolesną niedoskonałość człowieka. To bardzo ważna i trudna do przyjęcia nauka. Najchętniej przecież wypieramy to, co trudne, zamiatamy pod dywan to, co bolesne, świadomie kłamiemy, naiwnie wierzymy. Historia Marianny i Jana pozwala przyjrzeć się bliżej własnemu postępowaniu. Czy w sytuacji kryzysu potrafilibyśmy chłodno i spokojnie spojrzeć na rzeczywistość i dzielnie układać ją na nowo? Czy miłość potrafi wybaczyć nawet największy błąd? Czy warto walczyć o nią do samego końca i mimo wszystko? To przestrzeń dla widza. Dla jego myśli, doświadczeń, strategii radzenia sobie.
Spektakl ogląda się z żywym zaciekawieniem. Sieńczyłło i Grabowski bardzo ciekawie zbudowali swoje postaci, bezbłędnie biegają po emocjach, które w przypadku tego spektaklu są naprawdę silne i gwałtowne. Każdy gest jest celowy, nie ma przypadkowości. Imponujący warsztat aktorski prezentowany przez Sieńczyłło i Grabowskiego, pozwolił im zbudować postaci o niebywale bogatej i skomplikowanej konstrukcji psychologicznej. Całość jest naprawdę imponująca. Najsłabszą stroną tego przedstawienia są sceny erotyczne. Brakuje im nieco realności, są nienaturalne i jakby obdarte ze zmysłowości.
„Sceny z życia małżeńskiego” to ciekawy spektakl, który skłania do zastanowienia się nad sensem związków międzyludzkich. To bolesny sposób okiełznania małżeńskich emocji. Sceny z życia Marianny i Jana stają się mądrą opowieścią o człowieku. Człowieku, który czuje, doświadcza, kocha, nienawidzi. Człowieku, który żyje ze sobą i w systemie, który na niego oddziałuje. Człowieku, który jest ułomny i który pragnie być szczęśliwy.
Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:
Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. ( Log Out / Zmień )
Komentujesz korzystając z konta Twitter. ( Log Out / Zmień )
Komentujesz korzystając z konta Facebook. ( Log Out / Zmień )
Komentujesz korzystając z konta Google+. ( Log Out / Zmień )
Connecting to %s
Powiadamiaj mnie o nowych komentarzach poprzez e-mail.
Otrzymywanie zawiadomień o nowych pozycjach pocztą elektroniczną.
Emocje & Lifestyle
krytyTALK
Książka
Kultura
Teatr
Marionetka życia – recenzja spektaklu „Calineczka dla dorosłych” Teatru Montownia i Teatru Papahema w Teatrze Powszechnym
Znane piekło czy nieznane niebo? – recenzja spektaklu „Wujaszek Wania” w Teatrze 6.piętro
„Don Kichot z Kamienicy” – miłość, pasja i marzenia
Radość jest częścią Ciebie – recenzja książki „Radość. Poczucie szczęścia, które masz w sobie”
Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma… – recenzja spektaklu „Kolacja na cztery ręce” w Teatrze Kamienica
Miłosny wielokąt – recenzja spektaklu „Intryga” w Teatrze Kamienica
To kill or not to kill? – recenzja spektaklu „Truciciel” w Och-Teatrze
Emocjonalny trójkąt – recenzja spektaklu „Artysta” w Teatrze Młyn
250 lat Teatru Publicznego w Polsce – to musisz wiedzieć.
Traktat o wolności – recenzja „Operetki” w reżyserii Jerzego Lacha w Warszawskiej Operze Kameralnej
Styczeń 2016
Listopad 2015
Wrzesień 2015
Lipiec 2015
Czerwiec 2015
Maj 2015
Kwiecień 2015
Marzec 2015
Luty 2015
Styczeń 2015
Grudzień 2014
Listopad 2014
Październik 2014
Wrzesień 2014
Sierpień 2014
Lipiec 2014
Czerwiec 2014
Maj 2014
Kwiecień 2014
Marzec 2014
Luty 2014
Styczeń 2014
Grudzień 2013
Listopad 2013
Październik 2013
Wrzesień 2013
Sierpień 2013
Lipiec 2013
Czerwiec 2013
Maj 2013
Kwiecień 2013
Kopiowanie, rozpowszechnianie tekstów, zdjęć, grafik oraz kopiowanie, rozpowszechnianie i publiczne odtwarzanie plików audio-wideo opublikowanych na stronie https://krytykat.wordpress.com jest dozwolone jedynie pod warunkiem uzyskania wcześniejszej zgody właściciela serwisu.
Strona Krytykat używa cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Temat Chateau .
Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.
Dołącz do 25 obserwujących.